La llectura de los sos poemes al llau de la tumba del hestoricu nacionaliegu dieron especial emotividá a un actu nel que Paulo Arboleya faló d'organización y futuru.

VER SEMEYES

La cita añal del nacionalismu asturianu homenaxeando a Andrés Solar, presonaxe de reconocíu prestixu lliterariu del que polo xeneral suel tapecese'l so fondu compromisu nacionaliegu, collaboraor nel aniciu del Ensame Nacionalista Astur y compañeru de partíu de munchos de los qu'agora formen parte d'Andecha Astur.

Esti añu l'actu entamó cola llectura de dellos de los sos poemes por neños, tres lo cual, y yá delantre la placa llantada por Andecha Astur a la puerte'l cimenteriu, yá en 2004, procedióse a remembrar la figura d'esti hestóricu nacionaliegu faciendo delles considerances sobro la so hestoria de llucha y compromisu, pa siguir cola intervención de Paulo Arboleya que de magar la figura d'Andrés Solar fexo un respasu a la rialidá d'anguañu, con especial mención a los que quinxeron ver en "sucursalismos progres" una alternativa pal nuesu país, y de los que dixo, espera qu'una vegada comprebao la inutilidá de la so sumisión a los mandatos de Madrid, asuman la so responsabilidá pa con Asturies y la necesidá d'articular alternatives polítiques asturianes dafechu. "Yá ta bien de sumisión por sacar una conceyalía qu'a la fin nun va a dengún llau".

Esti sábadu 30 d'avientu, Andecha Astur homenaxeará a Andrés Solar, reivindicando la so figura como presona y como nacionaliegu asturianu.

A les 13 hores, y nel Cimenteriu de Deva –Xixón-, Andecha Astur reivindicará un añu más la dimensión nacionaliega d’Andrés Solar Santurio, escritor de merecíu y reconocíu prestixu nel ámbetu lliterariu asturianu del que suel tapecese’l so fondu compromisu políticu que lu llevó a ser miembru fundaor del Ensame Nacionalista Astur, presentándose por esi partíu como candidatu a la Xunta Xeneral, y siendo en tou momentu un referente pola so implicación, capacidá de trabayu y cualidaes presonales.

D’elli ye la conocía poesía:

 “Prúyemos un pueblu llibre/ que nome cola so voz / los sos collacios y el pan. / Prúyemos un pueblu llibre / y una Asturies dixebrá.

Que tan bien espeya’l sentir y los enfotos del nacionalismu asturianu.

"Agora ye cuando más pricuru hai que tener cola Oficialidá y plantegase oxetivos posibles, como les Ordenances Municipales d'Oficialidá" afirma Lola Suárez.

"La Oficialidá llega, pero hai que curiar que llegue en condiciones y que nun se retrase más", la responsable de la estaya de llingua y cultura asturiana alvierte de la posibilidá de qu'agora que paez tar más cerca que nunca la oficialidá, acabe marafundiándose too con una "oficialida de mínimos", una "oficialidá en fases", galleguizando l'ocidente asturianu, o allargándose la so aprebación fasta l'infinitu".

Nesi sen recuerda que la modificación del estatutu impuestu que carecemos pa recoyer la oficialidá, requier una mayoría de 2/3, " lo que con un PP en posición d'españolismu xabaz resulta imposible", aparte, y respeutu al PSOE alvierte que "anque se vió obligáu a reconocer de pallabra los drechos llingüísticos de los asturianos ello nun quier dicir que tea dimpuestu a llevalo a efeutu, y yá tan condicionando la oficialidá a una supuesta reforma de la Costitución española que tendríe llugar nun futuru improbable y non precisamente en curtiu espaciu de tiempu, quiérase o non, el PSOE sigue siendo l'anti-Asturies".

“L’alderique sobro los presupuestos del “Principado” sigue siendo un recatéu económicu ensin conteníu políticu” afirma Paulo Arboleya.

“La nueva forma de faer política paezse muncho a la forma de facer política de los de siempres, y por si había dubies, l’alderique de los presupuestos del “Principado” tornó a dexalo nidio: naide nun plantega nin la Oficialidá de la llingua d’Asturies, nin de la necesidá de superar esa istitución y esi Estatutu que mos llantaron dende Madrid, ensin permitimos a los asturianos el llexítimu drechu a aprebalu o non en referendum”.

Como afirma Paulo Arboleya, l’alderique polos presupuestos del “Principado” nun llegó a plantegar en dengún momentu dos custiones polítiques fundamentales n’Asturies, la Oficialidá que se mos ñega y l’Estatutu impuestu que carecemos “a la fin tan toos d’alcuerdu no fundamental, caltener les estructures de poder y ñegar los drechos al Pueblu Asturianu, l’españolismu ye’l denominaor común”.

L'actu d'homenaxe a la Revolución Asturiana d'Ochobre'l 34 resultó especialmente emotivu y fuertemente reivindicativu, nun faltando una referencia al Pueblu Catalán y el exemplu de llucha y dinidá que tan dando nestos momentos.

La intervención política, que corrió a cargu de Llucía Fernández, escomenzó remembrando los fechos hestóricos y la figura de Belarmino Tomás pa pasar darréu a facer un llamamientu a finar cola autocomplacencia que supón remembrar aquellos fechos y escaecer la rialidá que carecemos güei. Nesi puntu la intervención derivó nun monólogu en primer presona col propiu Belarmino Tomás, nel qu'ente otres coses comentóse la situación qu'anguañu se vive en Cataluña, faciendo una reflexón de conteníu hestóricu "Esmolezme qu'entamen a falar de  negociaciones ¿suénate? Tu tamién llegaste a tratos con ellos, creyisti la so pallabra y diéronte traición a cambiu. Nun son de fiar l'Estáu español".

Darréu definió Andecha Astur como "la brasa del vuesu fueu, que nun dexamos que s'amate. Que sigan soplando y verán la llaparada" y mandó un mensaxe a los otros asturianos, a los complacientes y complacíos cola Asturies sumisa y servil, apurriéndo-yos unos datos: