L'actu d'homenaxe a la Revolución Asturiana d'Ochobre'l 34 resultó especialmente emotivu y fuertemente reivindicativu, nun faltando una referencia al Pueblu Catalán y el exemplu de llucha y dinidá que tan dando nestos momentos.

La intervención política, que corrió a cargu de Llucía Fernández, escomenzó remembrando los fechos hestóricos y la figura de Belarmino Tomás pa pasar darréu a facer un llamamientu a finar cola autocomplacencia que supón remembrar aquellos fechos y escaecer la rialidá que carecemos güei. Nesi puntu la intervención derivó nun monólogu en primer presona col propiu Belarmino Tomás, nel qu'ente otres coses comentóse la situación qu'anguañu se vive en Cataluña, faciendo una reflexón de conteníu hestóricu "Esmolezme qu'entamen a falar de  negociaciones ¿suénate? Tu tamién llegaste a tratos con ellos, creyisti la so pallabra y diéronte traición a cambiu. Nun son de fiar l'Estáu español".

Darréu definió Andecha Astur como "la brasa del vuesu fueu, que nun dexamos que s'amate. Que sigan soplando y verán la llaparada" y mandó un mensaxe a los otros asturianos, a los complacientes y complacíos cola Asturies sumisa y servil, apurriéndo-yos unos datos:

El prósimu 12 d’ochobre Andecha Astur cellebrará a les 13 h. nel Cimenteriu Pando –Llangréu- el tradicional homenaxe a la revolución asturiana d’ochobre del 34.

La figura de Belarmino Tomás, como protagonista principal de los fechos revolucionarios d’ochobre del 34, y darréu como presidente del Conseyu Soberanu, sedrá una vegada más la representación d’esi Pueblu Asturianu que protagonizó la hestórica revolución y que la defendió cola vida frente al exércitu de la República Española, y que tuvo en Belarmino Tomás l’interllocutor que negoció énte esi exércitu republicanu español una rendición pautada que llueu los españoles nun respetaríen, protagonizando una represión sangrina y xabaz.

L’homenaxe a esi Pueblu Asturianu, que declararíe la República Obrera y Campesina d’Asturies frente a la República Española, qu’incapaz de respetar el Drechu a Decidir del Pueblu Asturianu procedió a invadir militarmente’l nuesu país, faise agora mesmo d’especial actualidá cuando la voluntá del Pueblu Catalán de decidir llibremente’l so futuru vese menaciada por esi mesmu Estáu español.

Arriendes d’ello, los fechos hestóricos d’aquellos asturianos y asturianes son un exemplu perenne pal nuesu Pueblu, y una alternativa siempres presente frente al proyeutu d’esfarrapamientu, esaniciu, paru, precariedá, emigración forciada de la mocedá y asimilación colonialista que l’Estáu español tien entamáu p’Asturies.

Asina mesmo, la fecha del 12 d’ochobre resulta especialment, tanto por asitiase metanes del periodu revolucionariu asturianu, como pola sinificación españolista d’esa xornada, na que l’Estáu español cellebra una “Hispanidá” que nun ye más que una xornada d’esaltación del so patrioterismu colonialista.

Andecha Astur apautase al actu d'homenaxe al exércitu asturianu que, una vuelta independizáu de la República española, llantó cara al exércitu facista español n'El Mazucu,

 

L'actu, entamáu por FAMYR Y  Ahaztuak 1936-1977, tendrá llugar esti sábadu 16 de setiembre de magar les 12 hores, nel Altu la Tornería, El Mazucu, Llanes, y nel mesmu homenaxearáse a Jon Paredes "Txiki", Ángeles Flórez "Maricuela" y Victor Luis Álvarez, tando prevista la presencia del diputáu d'Esquerra Republicana, Jon Tardá.

Andecha Astur considera perafayaizo homenaxear a los combatientes antifacistes del exércitu asturianu, nel que tamién participaren antifacistes vascos y de l'Asturies de Santillana, que llantaren cara al exércitu franquista y a la Llexón Condor, dando llugar a una de les batalles más heroiques de la nuesa hestoria, onde un l'exércitu asturianu, con alrodiu de 5.000 presones consiguió aparar a un exércitu facista qu'avanzaba victoriosu tres la rendición del gobiernu vascu y la falta de resistencia de Santander.

 Foi la presión popular, continuada demientres décades, la que forció al tradicionalmente antiasturianu PSOE a dar un pasu alantre a favor de la oficialidá.

El decidíu apueste de la población asturiana pola so llingua ya'l  trabayu ensin descansu de les organizaciones que, como Andecha Astur, llucharon siempres por ella, llevó al partíu socialista a replantegase la so oposición frontal a la llingua y a incluyir, por pidición d’un ampliu seutor de los sos afiliaos, una enmienda llixeramente favoratible a la oficialidá, polo que nun podemos sinón felicitalos, y felicitamos.

Sicasí los términos nos que ta redautada la enmienda socialista pola oficialidá nun son tolo contundentes que prestaría, dexando abondo espaciu a estremaes interpretaciones y ambigüedaes, ensin afitar plazos nin concretar el so etereu deseyu de teórica oficialidá en dengún fechu concretu y colando amás nel testu l’inventu del gallegu asturianu, col qu’esti partíu quier francer la xunidá llingüística.

Per otru llau, nun dexa de ser paradóxica –y non falta d’hipocresía- la desixencia fecha al  PSOE  “dar yá pasos reales hacia la oficialidá del asturianu” dende  Podemos ya IX, partíos que de querer tendríen ya oficializada la llingua nos conceyos de la so xurisdición, afeutando al 70% de la población asturiano.

Perimportante rempuesta popular a la convocatoria de Referendum símbólicu d'Andecha Astur.

¿El Pueblu Asturianu tien qu’exercer el Drechu a Decidir, y escoyer llibremente’l so futuru, determinando’l tipu de gobiernu y l’ordenamientu xurídicu-políticu d’Asturies? Esa foi la entruga plantegada nel referendum simbólicu cellebráu na Plaza la Catedral, nuna xornada especialmente illusionante na que quedó nidio que pesia la manipulación informativa y el llamentable comportamientu de los políticos del "Principado", los asturianos viven de cerca l'alderique sobro'l Drechu a Decicir, y quinxeren que se dieren unes condiciones democrátiques básiques que permitieren exercelu nel nuesu país.

Los actos d´esti 8 de setiembre -Díi de la Nación Asturiana- entamaron cola intervención de Llucía Fernández, que fexo un repasu a la situación d'Asturies anguañu, con un Estatutu y una istitución autonómica -el "Principado" - impuestos dende Madrid, ensin otru aquelli que llevar alantre les polítiques d'esfarrapamientu socio-económicucultural d'Asturies col oxetu d'asimilala a un proyeutu d'Estáu que tien al nuesu país práuticamente como un barriu de Madrid  y que ta llevándomos a una situación d’auténticu xenocidiu, con decenes de miles d’asturianos obligaos a emigrar añu ente añu, y con otres tantes decenes de miles resistiendo en condiciones de paru y precariedá llaboral y social.