Nun contestu de falta de reconocencia de los drechos llingüísticos de los asturianos -Oficialidá-, con calter escepcional y ensin continuidá práutica nin na escolarización nin na sociedá, esti plan ye un viaxe a dengún llau. Una nueva burlla del "Principado".

Escaecer la Oficialidá como midía indispensable pa cualisquier procesu de normalización llingüística  y presentar un plan que  permitirá emplegar l'asturianu como llingua vehicular solo en tres asinatures, namás en 10 colexos, siempres que les families lo soliciten y el Conseyu Escolar lo aprebe, supón una situación d'escepcionalidá que ye tolo contrario a la "normalización" que se pretende pal asturianu.

Una vuelta más el "Principado" recurre al avezáu "enredar" pa continuar dando la impresión de que fain daqué pola llingua d'Asturies, pero ensin qu'esi daqué implique nin drechos llingüísticos, nin continuidá, nin avances socialmente positivos, afondando nel guetu de "los de la llingua", de tala miente que los escolinos que quieran participar nesti misérrimu plan tendríen que facelo nos poquísimos cientros onde s'ufierte, namás pa unes poques asinatures, cuntar col vistu bonu del Conseyu Escolar, y por supuestu xuntase namás con aquelles families que tamién compartan esti compromisu cola llingua d'Asturies; y pa enriba ensin qu'esista denguna triba de continuidá, nin na educación nin na sociedá.

A la fin, la situación de represión llingüística que se carez n'Asturies ye tanta, y tan fonda, que sindicatos d'ensiñanza y asociaciones de defensa de la llingua salen na so defensa, tantu más cuando la ultradrecha española representada n'Asturies pol PP y la ANPE, menacien con recurrilu xudicialmente, por más que'l plan seya tan mínimu que nun tienen qué recurrir.

En rialidá esi ye'l xuegu, el PSOE ufierta un plan, ensin percorríu, compromisos, nin reconocencia de drechos, el PP refúgalu y la sociedá asturiana ciéntrase nesi falsu alderique, escaeciendo lo principal: la falta de reconocencia de los drechos llingüísticos de los asturianos, y la situación de represión y amenorgamientu llingüísticu al que mos somete'l propiu "Principado", permitiendo que la reclamación principal, la Oficialidá de la llingua d'Asturies, pase a un segundu planu.

Asina mesmo, consideramos que nun ye denguna coincidencia qu'esti "plan" se presente precisamente cuando dende'l "Principado" tan intentando finar cola Academia de la Llingua Asturiana, y cuando'l Conseyeru de Cultura fala direutamente d'escaecese de la Oficialidá p'aniciar la especialidá docente de llingua asturiana.

La normalización democrático en materia llingüístico pasa necesariamente pola reconocencia de los drechos llingüísticos del pueblu asturianu, ello ye, la Oficialidá de la llingua d'Asturies, y de magar d'esi puntu mínimu ye d'onde se pue avanzar na so recuperanza y normalización. Tolo demás son trafuyos ensin más oxetu nin función que dar una imaxe amable de los principales represores, nesti casu, el "Principado".